یکشنبه, 28 خرداد 1396 13:08

چند سوال بت کلیا نماينده آشوري کلدانی مجلس از دبيرکل سازمان ملل

چند سوال بت کلیا نماينده آشوري کلدانی مجلس از دبيرکل سازمان ملل

به گزارش رادیو آشوری و به نقل از ميزان/ آقاي «يوناتن بت‌کليا» نماينده جامعه آشوريان ايراني در مجلس شوراي اسلامي در نامه‌اي به دبيرکل سازمان ملل متحد از سکوت اين سازمان در برابر حمله تروريستي 17 خرداد در تهران انتقاد کرد.

متن اين نامه به شرح زير است:

عاليجناب دکتر آنتونيو گوترش
دبيرکل محترم سازمان ملل متحد

آقاي دبيرکل بيدار شويد!
دنيا باخبر شد که ايران باز هم آماج حمله‌هاي کور تروريستي شد. دنيا دانست، همچنان که مي‌دانست از آغاز انقلاب اسلامي، همواره هدف نخست حمله هاي مرگبار تروريستي است و همچنان مظلوم اين تکتاز خونبار نيروهاي متخاصم است. اما آنچه تاسف‌انگيز است، مدعيان حقوق بشر و به ويژه آن سازمان محترم، ملل متحد، که بي‌ترديد مي‌بايد حافظ آرمان‌ها و خواست‌هاي ديرين کشورها، در حفظ و پشتيباني از روابط ديرين ملت‌ها باشد، گوشه چشمي به اين فاجعه خونبار که در ميهن‌مان رخ داد، نداشت.

چگونه است که يک چاقوکشي و تاخت کاميون در «لندن بريج» انگليس سرفصل همه خطابه‌هاي بشردوستانه مي‌شود و جهان براي تقبيح و محکوميت آن به پا مي‌ايستد اما در برابر ترور در تهران، خاموش مي‌ماند و هرگز هيچ سخني از 17000 شهيد ترور در ايران و همچنين حرکت اخير تروريستي تهران به ميان نيامد؟

با تاسف، اين نخستين برخورد خاموش و ساکت جهان غرب، جهان استکبار و ابرقدرت ها، با خون پاشي تروريست‌ها در ايران نيست، از هنگام ميلاد جمهوري اسلامي ايران، بارها شاهد آن بوده‌ايم.

چگونه است که ترور منچستر، لندن بريج، پاريس و ... بايد جهان را بلرزاند و تمامي مدعيان حقوق بشر را بر صف کند، اما در ترور تهران، بايد جهان خاموش بماند؟

به راستي اگر بيداري نيروهاي جان بر کف امنيتي، آحاد ملت هميشه حاضر بر صحنه، نيروهاي مردمي نبود، فاجعه‌اي خونبارتر و فجيع تر از هر حادثه تروريستي در جهان مي شد.

کافي بود، اين حادثه يک چند روز زودتر در مرقد بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران در سالگرد آن امام راحل رخ مي‌داد، کافي بود، تروريست‌هاي از خدا بي‌خبر راه به صحن مجلس شوراي اسلامي پيدا مي کردند، مي‌دانيد چه فاجعه دلخراش و تکان دهنده و ويرانساز پديد مي‌آمد؟ صدها تن يا شايد هزاران بي‌گناه در خاک و خون مي‌غلتيدند. اين، جهان را براي هميشه تاريخ، بس نبود؟

آقاي دبير کل
مسيحيان خاورميانه به ويژه مسيحيان آشوري در سوريه، عراق، يمن و ... مثل برادران و خواهران مسلمان همسايه خود، سال‌هاست هدف نخست ترورهاي کور منطقه است. داعش، طالبان، بوکوحرام و ... اينها، مسيحيان، کليساها و عبادتگاهايشان را به خاک مي کشند.

آقاي دبير کل
ميليون‌ها مسيحي آشوري، از خانه‌شان رانده شده اند. آواره جهان شده‌اند. هزاران تن سر بريده، به خاک و خون غلتيده اند. آنها ديگر خانه اي ندارند، وطني ندارند و بالاتر از همه اميدي ندارند، آينده اي ندارند.

سازمان ملل متحد، سازمان هاي حقوق بشر، مسئوليتي در برابر آنها ندارند؟ آنها شايسته يک تاسف، يک محکوميت براي تروريست‌هاي کوردل نيستند؟

اينان بي خانه و کاشانه، بي وطن، بي اميد و آينده، چشم به جهان دوخته اند.

آقاي دبيرکل، همتي بايد، هنگام برخاستن و خاموش کردن صداهاي مرگبار تروريست‌ها است.

آقاي دبيرکل، دلايل و بهانه‌هاي پيدايش مجمع ملل متحد و بعد سازمان ملل متحد شوراي امنيت ملي و خيل موسسه و سازمان‌هاي حقوق بشر چه بوده است؟

به زوال کشاندن بشر و بشريت؟

آقاي دبيرکل ، براي بيداري، بسيار دير است.

يوناتن بت‌کليا
نماينده آشوريان در مجلس شوراي اسلامي و دبيرکل اتحاديه جهاني آشوريان

Add comment


Security code
Refresh